Może zmienił zdanie? Sama mówiłaś, że nie żyjecie w zgodzie.
Wiem, że coś się stało.
- Co robił Ignatius? - Miał ocenić naszą własność.
Klasztor św. Agnieszki?
Biskup chce tu urządzić hotel dla bogaczy.
- Śliczne obrazki. - Nic z tego.
Możesz pozostać na swojej ścieżce
albo dołączyć do zakonu.
Stać się siostrą.
Dziękuję, Carlo.
To złe, że on tu jest!
Cook!
Ani śladu! Oblećmy ruiny.
Siostra Cook spadła. Skręciła kark.
Tu jestem!
Tutaj!
A to co?
Wracajcie! Jestem!
Przepraszam.
WYSTĘPUJĄ
Wszystko to dlatego, że złamałyśmy śluby
i wpuściłyśmy tu mężczyznę.
Przyrzekałam poświęcić życie Bogu i zakonowi św. Agnieszki.
I nawet po śmierci nie opuścić tych murów.
Gdy ludzie powrócą, nie opuszczę tych murów.
Chcę spocząć tutaj,
z siostrami.
Chodź.
OWIECZKI BOŻE
Proszę,
zabierzcie mnie do szpitala.
Dopilnuję, żeby biskup spojrzał na was łaskawym wzrokiem.
Daję słowo.
By cię przenieść, musiałybyśmy stąd odejść.
Nie złamiemy ślubów.
Nie chcę tu umrzeć.
Moja noga i ramię...
Proszę.
Teraz będzie lepiej.
Zioła uśmierzą ból.
Nie chcę ziół, tylko prochy! Morfinę, heroinę!
Mój biskup tu wróci,
a gdy to zrobi, powiem mu prawdę
o siostrach Agnieszki i okropnościach, które na mnie sprowadziłyście!
A co ty sprowadziłeś?
To ty nachodzisz nas w domu i chcesz zniszczyć zakon św. Agnieszki!
Tu nie ma zakonu!
Tylko trzy zdziczałe zakonnice z drutami, opowieściami
i owcami, które uważacie za zmartwychwstałe siostry!
Gdy mój biskup wróci,
jako wasz pan i władca,
dowie się o tej herezji i zniszczy wasz zakon.
A wasz dom zlicytuje.
Skąd wiesz, że wróci?
Że cię widział?
Mnie mógł nie widzieć, ale samochód na pewno.
Nie miał czego oglądać.
Zadbałyśmy o to.
Dym.
Zobaczył ogień.
Czyżby?
Przyślę ci zioła na ból.
Wrócą po mnie albo po to, żeby kupić to przeklęte miejsce!
I zrobią tu hotel!
ZAGINIONA DZIEDZICZKA FORTUNY STANFORDÓW
CZY STANFORDOWIE ZATUSZOWALI MORDERSTWO?
Musi być inna droga.
Pokaż mi ją.
Mówiłem!
Co myślisz?
- Mógł się wydostać. - Możliwe.
Barnaby.
Najprawdopodobniej woda zaskoczyła go na grobli.
Nie.
Nie znasz go. Sprawdził godzinę przypływu.
Nie popełniłby takiego błędu.
Jeśli nie żyje, to gdzie ciało?
Tak naprawdę możemy nigdy nie znaleźć.
To miało być spotkanie, a nie cholerna stypa.
Proszę,
nie rezygnuj.
On żyje.
Czuję to.
Dalej go czuję.
Poszukiwania odwołano.
Kościół powiadomiony.
Organizują nabożeństwo żałobne.
Mimo zamachu na moje życie
współczuję ci straty owieczki.
Przepraszam, że wykorzystałem muszlę, żeby uciec,
ale ja tylko chcę wrócić do domu.
- Przecież rozumiesz. - Dlatego mnie oszukałeś?
Przepraszam.
Wszyscy mężczyźni oznaczają kłopoty?
I pracę.
Szorowanie, czyszczenie, polerowanie na wizyty księży.
Czemu nie wiedziałam o poprzednich?
My też mamy tajemnice.
Tajemnice?
Pamiętasz? Chleb w piekarniku.
Carlo, czas na chleb w piekarniku!
Wypuszczę cię, gdy się upieczesz.
- Czemu mnie chowałyście? - Żeby cię nie zabrali.
Czemu nie mówiłyście, tylko kłamałyście?
To nie kłamstwa.
Żeby cię nie straszyć, zmieniałyśmy wizytę księży w zabawę.
Najpierw Ignatius robi ze mnie głupią, a teraz siostry.
Co jeszcze jest kłamstwem?
- Szaty Ignatiusa? - Trzeba dokończyć.
Opowieść? Moja kolej.
- Pewnego razu... - Skoro nie księża, to kto o mnie wie?
- Tylko siostry Agnieszki. - I ci, którzy mnie podrzucili.
Rodzice.
Oczywiście.
Pewnego razu
królowa urodziła córkę.
Nazwała ją Śnieżką.
Niestety wkrótce potem...
umarła.
Ojciec Śnieżki wziął sobie nową żonę,
która ukochała bogactwo i władzę i uczyniło ją to okrutną.
W zamku było magiczne lustro.
Królowa pytała go:
"Lustereczko, powiedz przecie,
kto jest najpiękniejszy, najbogatszy i najbardziej ukochany na świecie?".
A lustro na to:
"Tyś, królowo".
Lecz pewnego dnia,
gdy królowa zadała pytanie,
lustro odrzekło: "Może nadal jesteś najbogatsza, królowo,
lecz Śnieżka jest najpiękniejsza
i najbardziej kochana ze wszystkich".
Królowa
pozieleniała z zazdrości.
Toast.
Za Stanfordów.
I pewnej nocy nie wytrzymała.
Kazała łowczemu iść ze Śnieżką do lasu i ją zabić.
Powiedziała mu:
"Przynieś mi jej serce,
na dowód, że to uczyniłeś".
Twoja piosenka!
Łowca wszedł za Śnieżką w las,
chwycił nóż i zbliżył się do dziewczyny.
"Pozwól mi żyć!" - płakała.
"Pobiegnę w las i nigdy nie wrócę!".
Niespodziewanie w lesie zjawił się jelonek.
Łowca ulitował się nad Śnieżką
i zamiast niej zabił jelonka.
Wyciął jego ogromne serce,
by dać je królowej na dowód, że Śnieżka nie żyje.
Królowa kazała je sobie podać i ucztowała,
wierząc, że to Śnieżki.
Ta zaś uciekła,
jak najgłębiej w las.
Biegła i biegła, aż znalazła stary dom i weszła do niego, żeby odpocząć.
Obudziła się,
po długim czasie,
a siedem sióstr miłosierdzia
powitało ją w swym domu.
Nie pozwolę im odebrać nam domu!
Jeśli pieniądze to jedyny sposób, niech tak będzie.
Co masz na myśli?
Chcesz się pobawić, Carlo?
W chowanego.
Nie jestem już dzieckiem.
Czego potrzebujesz?
Telefonu ojca Ignatiusa.
Przynieś mi go.
Ilekroć mamy do czynienia ze światem mężczyzn,
ściągamy na siebie gniew boży.
Zawierz Bogu.
I Agnieszce. Ochroni nas.
To twój wybór.
Ja nie pozwolę, byśmy były jak owce prowadzone na rzeź.
To ty, Carlo?
Prezent.
Sześć par skrzydeł. Serafin.
Dla ciebie.
W zamian za telefon,
żebym mógł wezwać lekarza.
Dziękuję.
Dziękuję, siostro.
Jak się go używa?
Trzeba zmienić baterię. Miałem w samochodzie.
Działa!
To SMS-y.
Wiadomości.
Czyli biskup mnie szuka.
Twój biskup to Frankie?
Kim jest Frankie?
Nikim.
Nikim?
Jak wywołać centralę?
Zielona łączy, czerwona rozłącza.
Do kogo dzwonisz? Do szpitala? Biskupa?
Jeśli nie używasz, wyłącz! Oszczędzaj baterię!
Kim jest Frankie?
To moja siostra.
Masz siostrę?
Nic dziwnego, że chcesz wracać.
Z panem Banksem, proszę.
Już go z nami nie ma.
Może być pan Colquin? Kto dzwoni?
Proszę powiedzieć,
że dzwoni Patricia Stanford.
- Ta Patricia Stanford? - Tak.
Ta.
- Pani Stanford? - Panie Colquin.
Nie mam czasu na uprzejmości.
Chcę wiedzieć, ile obecnie jestem warta.
Nie odpowiem, dopóki nie potwierdzi pani tożsamości.
Pani Stanford przygotowała prosty test.
- Moja matka wciąż żyje? - Tak.
Co mam przekazać?
Coś, co tylko panie zrozumieją.
Puścić jej piosenkę Jeremiaha.
Następnie proszę nabyć w moim imieniu nieruchomość.
Klasztor św. Agnieszki.
Opowiedz o Frankie. Jest młodsza czy starsza?
Starsza.
Podobna do ciebie?
Nie ruszaj. Muszą zadziałać.
Potrzebny mi telefon, żeby zadzwonić do Frankie.
Miałem ją odwiedzić.
- Poznać jej synków. - Frankie ma synków?
Muszę do niej zadzwonić.
Telefon ma Iphigenia. Nie spuszcza go z oczu.
Mogę ją spytać.
Nie rób tego.
Będę się za ciebie modliła. I za Frankie.
Inwestorzy nie kupią terenu, dopóki go nie obejrzą.
Po pogrzebie Ignatiusa oprowadzę ich po klasztorze.
Wynajmij jacht z cateringiem.
Ostrygi i szampan. Pokażmy, że rozumiemy ideę hotelu dla koneserów.
Musi biskup zobaczyć.
Chodzi o telefon Ignatiusa.
Dzwoniono na pewien londyński numer.
Wybierz.
- Halo? - Ignatius?
Nie. Czy to Frankie?
Frankie?
- Nie! - Co ty wyprawiasz? Frankie!
Głosy magiczne!
- Coś ty zrobiła? - Nie wyłączyłam!
Wybacz!
- Poinformować sierżanta? - O czym?
Nie! To sprawy Kościoła.
Sami je załatwimy. Wyjdź.
Piękna!
Ojcze?
Będziesz miała dach nad głową. Potraktuj to jak wakacje.
Nie!
To było jak śpiew aniołów!
A potem szatan krzyknął: "Ignatius? To ty? Kto mówi?".
A mnie nie było! Biskup to nie szatan.
Jak to działa?
Jak jego głos trafia do pudełka?
Widzisz te zmarszczki?
To fale.
Dźwięk też takie tworzy, tylko w powietrzu.
I te fale docierają do twojego ucha.
Albo do telefonu.
Możemy ze sobą rozmawiać z dowolnego miejsca.
Poczekaj na telewizję.
Mogę ci coś pokazać? To tajemnica.
"Potem ujrzałem inną Bestię, wychodzącą z ziemi:
miała dwa rogi podobne do rogów Baranka".
To moja ucieczka.
Ty też tu jesteś.
"I dano jej, by duchem obdarzyła obraz Bestii, tak iż nawet przemówił".
Nikomu nie pokazywałam.
"Wszyscy zostaną zabici, którzy nie oddadzą pokłonu obrazowi Bestii".
To ty.
- To nie tak, jak myślisz. - Bestio!
Precz od niej! Nie skrzywdzisz jej tak, jak mnie!
- Przestań! - Nie widzisz, że cię zwodzi?!
Módl się za grzechy!
Nie skrzywdzę was.
Bestio!
To nie twoje miejsce!
Przegnam cię stąd!
Iphigenio!
Zlituj się, Margarito!
Proszę!
Boże!
Boże, nie!
Nie!
Ona go zabije!
Margarito! Otwórz drzwi, siostro!
- Coś ty uczynił?! - Nic. Sama to sobie zrobiła.
Przykro mi.
Przykro.
Nie mogłem jej powstrzymać.
To był kobiecy głos?
Może siostry? Słyszałem imię "Frankie".
Siostra to Frankie Jones.
Ale ona i Ignatius nie żyli w dobrych stosunkach.
Bob,
nie możemy sobie pozwolić na skandal.
Jeśli to problem, musi zniknąć.
Zajmę się tym.
Witaj, Frankie Jones.
Domowa. Pomoże ci zasnąć.
Nic tu nie ma.
Nie jesteś Bestią.
To tylko opowieść.
Napiszesz nowe zakończenie.
Jest tylko jedno.
Kara za me zbrodnie i wieczne potępienie.
A przebaczenie?
Odkupienie?
To ty. Zaginiona spadkobierczyni.
Mogę się z tobą położyć?
Bez dotykania.
Mam przemówić na pogrzebie brata.
Ale za cholerę nie mogę nic mądrego napisać.
Nie potrafię tego powiedzieć przed nieznajomymi.
Wybacz, że przerywam. Jestem Bob, nowy.
- I tak skończyłam. - Dlaczego?
Pomyślałem, że możesz poćwiczyć tutaj.
Co masz do stracenia?
Ostrzegam, że to gówno.
Ignatius przyszedł na świat 10 tygodni za wcześnie.
Mimo ponurych lekarskich prognoz oddychał samodzielnie.
Matka mówiła, że na przekór lekarzom.
Nawet dla mnie, czterolatki, wydawał się mały,
a skórę miał przezroczystą. Widziałam jego bijące serce.
Dziękuję.
Jeśli chciałabyś pogadać, wiem, jak to jest, stracić brata.
Przykro mi.
Ostatnio wszyscy mi tylko współczują.
- Nie rozrabiały? - Kogo tu mamy?
To jest Nat, a ten zrzęda to Ben.
A to co?
Nat? Masz coś we włosach.
- Możemy? - Raczej nie są trujące?
- Nie. - Masz jeszcze?
Cześć.
Witaj. Przechodziłem. Pomyślałem, że masz chwilę na lunch.
Dziękuję, ale muszą wracać do domu.
Jasne.
- Sierżant Barnaby. - Cześć.
- Bob się przeprowadził. - Ładne miasteczko.
Wiem. Czym się zajmujesz?
Chwilowo niczym. Szukam.
Będziesz na pogrzebie?
Tak.
Kurwa.
- Miło było. Do zobaczenia. - Oby.
Powodzenia z mową.
Masz dar do słów.
Nie bój się z niego korzystać.
- Czego chciał? - Pytał o twojego księdza.
- Ale o co? - Czy tu był, czy go spotkałem...
Sprawdź mi numery, Day.
R437 TCB.
- Serio? - Tak!
- Dziennikarz? - Dzięki, Jock.
Wóz należy do ojca Roberta O'Malleya.
- Jesteś pewien? - Tak. Adres to św. Tomasz.
Czemu to, kurwa, ukrywa?
Spotkanie na pewno nie jest konieczne.
Zapisy są szczegółowe.
Mogę przylecieć, jeśli tak będzie łatwiej.
- To niemożliwe. - A zatem mamy impas.
Spotkam się, jeśli trzeba.
Z panem i z nikim innym.
W Portaross. Jutro.
Jak mamy kupić nasz dom?
- A pieniądze? - Święta Matka o nie zadba.
Nie możesz odejść. Tu jest mężczyzna. A jeśli go skrzywdzę?
Wiem, że nie.
A ja niedługo wrócę. To potrwa dzień, może jeszcze noc.
- A jeśli wrócą? - Zaryzykujmy dzień,
by ratować dom.
Znalazłem na drodze i pomyślałem, że pewien chłopczyk nie zaśnie. Nat!
Patrz!
- Jak nas znalazłeś? - Jedyna Frankie Jones w mieście.
- Zapraszam. - Czyli też wchodzę.
Dokąd idziemy?
To dzień kąpieli.
Pomożemy ci z ubraniem.
Nie wstydź się ciała, które dał ci Bóg.
Tylko raduj jego cudownością.
W seminarium uczą czegoś innego.
Był dziwnym dzieckiem. W szkole wiecznie go zaczepiali.
- Gej? - Nie.
Po prostu był wrażliwy.
Inny.
A moi rodzice lepiej znosili normalność.
Ciągle rysował. Głównie dla mnie.
Witaj.
- Boże! - Zostaw.
Chcę zerknąć.
Wcale się nie zmieniłaś.
Zawsze rozrabiałam. Broniłam go przed rodzicami.
I zakonnicami.
Dopóki Kościół nie nastawił go przeciw mnie.
Chodzę na spotkania!
To noc przed pogrzebem twojego brata.
Wiem, że gdzieś tutaj jest minibarek!
Ruina.
Czekam, aż zadzwoni. Głupota.
Za Ignatiusa!
Przyniosę ręczniki.
Wiem, jak chcesz zadzwonić do siostry.
Masz mało czasu.
Przypominasz mi go.
To dobrze?
Nie.
Nazwał mnie pijaczką i kurwą.
Miał trochę racji.
Nie odbierał moich telefonów, choć byłam bezdomna i w ciąży.
Musiałaś się wściec.
Na niego, na Kościół.
Ukarałaś go?
- Jak to? - Skrzywdziłaś?
Tak było?
Nie.
Byłabyś usprawiedliwiona, po tym, co ci zrobił.
Wyjdź.
Wyjdź!
Mówi biskup Malone. Proszę zostawić wiadomość.
Dzwonię do biskupa. Mówi Ignatius.
Żyję. Jestem w klasztorze św. Agnieszki.
Pojmały mnie trzy zakonnice.
Co powiedziała?
Mów.
Wiedziałam, że tęskni!
Muszę odnieść telefon.
Spierdalaj!
W porządku?
Jesteś pijana?
Ksiądz cię upił?
Bob to jebany ksiądz?!
Dobrze wyglądam?
Czuwaj nad siostrą Carlą.
I wszystkimi siostrami.
Ignatiusem też się opiekuj.
Niedługo wrócę. Oby z dobrą nowiną.
Odchodzisz?
Dzwonię do biskupa. Mówi Ignatius.
Żyję. Jestem w klasztorze św. Agnieszki.
Pojmały mnie trzy zakonnice.
Co teraz? Nie możemy go pochować, skoro żyje!
A kupcy nie mogą jechać na wyspę!
Jutro. Umówmy ich na jutro.
Kościół pełen.
Ludzie chcą oddać hołd twemu bratu.
Nie każmy im czekać.
REŻYSERIA
SCENARIUSZ
NA MOTYWACH POWIEŚCI MARELE DAY
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Wojtek Stybliński
Urywek Apokalipsy św. Jana zaczerpnięto z Biblii Tysiąclecia